محمد خرم وطن / وکیل متخصص در امور ملکی و کیفری

گاوبندی در حقوق ثبت — تعریف، شرایط و تفاوت‌ها


گاوبندی چیست؟
گاوبندی در حقوق ثبت به حقی گفته می‌شود که به موجب آن فردی غیر از مالک زمین، با اجازه مالک، می‌تواند در بخشی از زمین به زراعت بپردازد و از محصول برداشت شده بهره‌مند شود.
این حق معمولاً به صورت قرارداد یا توافق محلی بین کشاورزان یا رعایا انجام می‌شود و در عرف روستایی ایران سابقه طولانی دارد.


تفاوت گاوبند با زارع
تفاوت اصلی گاوبندی با زارع در شیوه انجام کار است:

زارع: شخصی است که خود یا با کمک اعضای خانواده‌اش زراعت را انجام می‌دهد.

گاوبند: فردی است که با استفاده از کارگران یا برزگران و ابزار کشاورزی، عملیات زراعت را مدیریت می‌کند و بخشی از محصول را به مالک می‌دهد.


قابلیت ثبت حق گاوبندی در دفتر املاک
یکی از نکات مهم این است که حق گاوبندی قابل ثبت در دفتر املاک نیست.
حتی در املاک مشمول قانون ثبت، صدور سند مالکیت به نام مالک، تغییری در این حق ایجاد نمی‌کند.
به بیان دیگر، گاوبندی جزء حقوق عینی راجع به املاک محسوب نمی‌شود.

مثال کاربردی از گاوبندی
فرض کنید فردی در یک روستا با اجازه مالک زمین، به عنوان سرپرست عملیات زراعت (تأمین ابزار، کارگر و مدیریت کشت) فعالیت می‌کند و در پایان فصل بخشی از محصول را به مالک تحویل می‌دهد؛ این فرد طبق عرف گاوبند شناخته می‌شود.


ماهیت حقوقی گاوبندی
حق گاوبندی حق مستقیم بر ملک نیست و بیشتر یک توافق یا قرارداد محلی محسوب می‌شود که به صورت سنتی بین رعایا خرید و فروش می‌شود.
به همین دلیل، این حق در دفاتر اسناد رسمی قابل ثبت نیست و تنها بر اساس عرف و توافق شفاهی یا کتبی اعتبار دارد.


جمع‌بندی
گاوبندی نوعی حق زراعت است که در آن فردی غیر از مالک، با اجازه او، زمین را کشت می‌کند.

این حق بر اساس عرف روستایی شکل گرفته و در قانون ثبت جزو حقوق عینی بر املاک محسوب نمی‌شود.

گاوبندی قابل ثبت رسمی نیست و صرفاً بر پایه توافق و سنت کشاورزی اجرا می‌شود.

      

گاوبندی در حقوق ثبت به توافقی گفته می‌شود که طی آن فردی غیر از مالک زمین، با اجازه مالک، زمین را برای کشت و زراعت استفاده می‌کند و بخشی از محصول را به مالک می‌دهد. این حق جزو حقوق عینی املاک محسوب نمی‌شود.

خیر. حق گاوبندی حتی در املاک مشمول قانون ثبت هم قابل ثبت رسمی در دفتر املاک نیست و صدور سند مالکیت برای مالک، این حق را از بین نمی‌برد.

زارع شخصی است که خودش یا خانواده‌اش زراعت می‌کنند، اما گاوبند کسی است که با ابزار کشاورزی و کارگران، عملیات زراعت را مدیریت می‌کند و سهمی از محصول را به مالک می‌دهد.

گاوبندی حق مستقیم بر ملک نیست و بیشتر یک توافق یا قرارداد عرفی بین مالک و گاوبند است که معمولاً به‌صورت شفاهی یا کتبی انجام می‌شود و در دفاتر اسناد رسمی ثبت نمی‌شود.

بله. گاوبندی یکی از انواع حقوق زراعت است، اما برخلاف برخی حقوق مشابه، قابلیت ثبت رسمی ندارد و صرفاً بر اساس عرف روستایی و توافق طرفین اجرا می‌شود.

برای مثال، فردی با اجازه مالک، مدیریت عملیات کشت را برعهده می‌گیرد، ابزار و کارگر تأمین می‌کند و در پایان فصل سهمی از محصول را به مالک می‌دهد. چنین فردی طبق عرف، گاوبند شناخته می‌شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورود به سایت